Malta została zbombardowana i ucierpiała w trakcie oblężenia w trakcie II wojny światowej, w latach 1940-1942.
"Strategicznie ważna wyspa Malta broniona przez Royal Air Force i Royal Navy [Malta znajdowała się w tym okresie pod panowaniem Wielkiej Brytanii- przyp. OK] była atakowana przez lotnictwo i marynarkę Włoch i Niemiec. Wyspa była kluczowa w kampanii północnoafrykańskiej. Brytyjski premier Winston Churchill nazwał wyspę niezatapialnym lotniskowcem. Brytyjskie lotnictwo i marynarka mogły atakować z wyspy konwoje osi wiozące zaopatrzenie i uzupełnienia dla Afrika Korps dowodzonego przez Erwina Rommla. Stwierdził on, że bez zdobycia Malty Oś straci kontrolę nad sytuacją w Afryce.
Malta była jednym z najintensywniej bombardowanych rejonów w czasie II wojny światowej. Niemiecka Luftwaffe i włoska Regia Aeronautica wykonały 3 tysiące nalotów na wyspę w czasie dwóch lat. Państwa Osi przygotowały plany operacji „Herkules”, czyli połączonego desantu morsko-powietrznego na wyspę, lecz nigdy nie doszło do jej realizacji. Alianckie konwoje były w stanie zaopatrywać wyspę ponosząc przy tym wielkie straty. Miało to główne znaczenie w alianckim zwycięstwie w kampanii afrykańskiej.
W ciągu pierwszych sześciu miesięcy roku 1942 była tylko jedna doba bez bombardowań. Luftwaffe pomiędzy 20 marca a 28 kwietnia odbyło 11 819 lotów nad Maltą zrzucając 6557 ton bomb. Z populacji wyspy liczącej 270 tysięcy ludzi zginęło 1493, a 3674 zostało rannych.
Oblężenie spowodowało znaczne trudności dla każdego na Malcie. Bombardowania pozbawiły domu wielu ludzi. Gospodarka i infrastruktura wyspy zostały zniszczone. Zakłócenie żeglugi spowodowało braki w żywności, paliwie i pozostałych towarach. W czasie największych niedoborów racjonowano trzy cukierki, pół sardynki i łyżkę dżemu na dzień. Słabe odżywianie i higiena doprowadzały do rozprzestrzeniania się chorób. Racje żołnierskie także były ograniczone z czterech do dwóch tysięcy kalorii na dzień. Malcie groził głód."*
Legenda głosi, że w trakcie oblężenia, Malty broniły samotnie tylko 3 samoloty typu Gloster Gladiatior, nadano im imiona Hope, Faith i Charity czyli Wiara, Nadzieja i Miłość. Maszyny te posiadają także swoje ołtarze w kościołach.
15 kwietnia 1942 roku król Wielkiej Brytanii Jerzy VI Windsor odznaczył Maltę Krzyżem Jerzego – najwyższym brytyjskim odznaczeniem cywilnym, uzasadniając: za odwagę ludności przyznaję Krzyż Jerzego twierdzy Malta dającej świadectwo heroizmu i poświęcenia, które będzie miało miejsce w historii. Prezydent USA Franklin Delano Roosevelt nazwał Maltę małym, jasnym promieniem w ciemności."**
Krzyż ten znajduje sie obecnie na fladze Malty i jest symbolem wyspy.
Z wiarą, nadzieją i miłością kojarzy się także święty Paweł, autor "Hymnu o miłości" czyli Listu świętego Pawła do Koryntian. Statek wiozący świetego Pawła do Rzymu rozbił się w 60 r.n.e. u wybrzeży wyspy Malty.
"Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość-te trzy: z nich zaś największa jest miłość."
(1 Kor 1-13)
Wybrzeże Valletty
Tradycyjne maltańskie kamienice z charakterystycznymi balkonami
Następną odwiedzoną przez nas miejscowością była Vittoriosa, która jest dziś mariną pełną luksusowych jachtów.
Na zdjęciu poniżej widać znajdujący się w Vittoriosa pomnik upamiętniający dzień w którym ostatni brytyjscy żołnierze opuścili terytorium Malty. Republika Malty proklamowana została 13 grudnia 1974.
Na zdjęciu powyżej Bieb Is- Sultan- triumfalna brama wybudowana przez Nichola'sa Cotoner'a w 1675 roku.
W drodze do rybackiej osady Marsaxlokk podziwiałyśmy piękno maltańskich wsi i miasteczek
Wczesnym wieczorem zatrzymałyśmy się w wiosce rybackiej Marsaxlokk. Kolory cumujących przy brzegu łodzi rybackich zostały zaprojektowane tak, aby było wiadomo z której wyspy pochodzą- Malty, Gozo czy Comino. Łodzie z Gozo mają czarny kolor- został on ustanowiony w celu wyrażenia szacunku dla zmarłego pomysłodawcy kolorowych łódek.
Z Marsaxlokk droga powrotna autobusem turystycznym do centrum, a potem 1.5h oczekiwania na spóźniony autobus do Mellieha. Uroki autobusów miejskich!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz