Sycylia wschodnia dzień 2 czyli colazione, Noto, Modica i morze w Pozzallo.

Drugiego dnia wstajemy o 12 w południe. Raz, że ogromne zmęczenie z poprzednia dnia, dwa, że miałyśmy zamknięte masywne drewniane okiennice, przez co cały czas wydało, że jest ciemno- a jeśli ciemno, to można spać!

Poprzedniego dnia zostawiłyśmy samochód na parkingu w centrum, który przypominał wielką betonową halę wymazaną graffiti, no ale 10 euro za dobę robi swoje.
Śpimy sobie, a tutaj pani właścicielka przybytku wpada nam dosłownie do groty i mówi PULIZIA, od razu do pokoju wpada światło dzienne, więc my na równe nogi. Policja, policja, o boże coś się stało z samochodem i pani się włamała, żeby nam o tym powiedzieć!!!
Siedze, próbuje się obudzić... pulizia, pulizia... SPRZĄTANIE! A pani się nie włamała tylko przyszła posprzątać, bo do głowy jej nie przyszło, że by ktoś miał spać o 12 w południe z zamkniętymi okiennicami..
Zanim poszła, to wręczyła nam jeszcze takie karteczki na wizytówkach uprawniające do colazione do Artemide, bo prądu nie ma...i remont. Patrzymy na tą kartkę, no miło z jej strony, że nam kolacje zafundowała za te niedogodności, pełna kultura, pójdziemy sobie wieczorem. Idziemy wieczorem elegancko na tą kolacje, znajdujemy restaurację Artemide, no ale coś nie wygląda, żeby nasze karteczki były tam na miejscu. 2 dni później rozpoczynamy dochodzenie.

Artemide to nie restauracja, tylko kawiarnia. Colazione to nie kolacja, tylko śniadanie! W postaci słodkiej bułki i kawy.

Ale to wieczorem, a po popołudniowym wstaniu z domniemanym włamaniem, widzimy, że o tej porze to świata nie zawojujemy, więc wybieramy się do miejscowości Noto, położonej około 40 minut od Ortigii i słynącej z wyrobu ceramiki.

Po drodze do Noto zjeżdżamy w polną drogę i widzimy to, za czym najbardziej tęskniłyśmy na Sycylii. Długie po horyzont sady cytrynowe, winnice, malutkie domki i powietrze, którego naprawdę nie da się opisać. W oddali widzimy gospodarza, który idzie z osłami. Podjeżdżamy, pozwala nam wysiąść z samochodu i pochodzić. Robimy się passegiatę w polu już tęskniąc za tym miejscem, a potem z żalem odjeżdżamy.

 

Wjeżdżamy do zabytkowego centrum Noto i tu wracają do nas wspomnienia ukochanych włoskich miasteczek! Przepiękne kamienice wypełnione małymi sklepikami, urokliwe boczne uliczki.. i wita nas targ staroci, czyli wszystko, co, tygryski lubią najbardziej. Szuflujemy po straganach i wyławiamy parę perełek. Basia niestety nie kupuje sobie nożyka, bo po locie do Paryża jest już jedną nogą na no-fly-list.

Stare miasto w Noto jest długim deptakiem ciągnącym się główna ulicą Noto- Corso Vittorio Emanuele i rozpoczynającym się bramą Porta Reale.

 

Zasilamy się kawką i jedziemy do Citta di Modica na karnawał cz. II w wykonaniu miejscowej szkoły tanecznej. Idę w pochodzie z minionkami i to jest chyba jeden z takich najbardziej beztrosko szczęśliwych momentów w moim życiu.

Na domiar szczęścia jemy też pierwsze w tym sezonie canolli, czyli grube rurki ze smażonego ciasta (podobnego do faworków) napełnione serkiem ricotta, a także pierwsze arancini, moje najulubieńsze na świecie jedzenie, czyli smażoną w panierce kulkę ryżową nadziewaną ragu i serem. 

Potem pada hasło: wakacje to canolli, arancini i .. morze! No wiec jedziemy nad morze do malutkiej miejscowości Pozzallo z piękną promenadą.
Basia doprowadza mnie do szału, bo każe mi wchodzić na jakieś słupki, żeby zrobić jej ładne zdjęcie na łódce.. zaparkowanej na piachu. Po krótkim spacerze po wyludnionej plaży przy spokojnym szumie fal wracamy do Reni w mkniemy z powrotem w górę mapy w kierunku Ortigii.

 Do Ortigii dojeżdamy głodne i zmęczone, ale jest przez 23 i wszytko pozamykane, znajdujemy restaurację (bar?) koło hotelu i wchodzimy jak dwa zbite psy i pytamy, czy może się znajdzie coś do jedzenia, no niestety kuchna zamknięta o 21, ale ale... pani ma pomysł! Są sery, miesą i oliwki, więc możemy usiąść, a ona zrobi nam kolację. Tak oto znalazłyśmy się w najlepszym lokalu w Syrakuzach, a może nawet na całej Sycylii- Clandestino ad Ortigia! Wspaniałe jedzenie i obsługa i nasza nie ostatnia tam wizyta :) 

 Profil Clandestino na Trip Advisor: https://www.tripadvisor.co.uk/Restaurant_Review-g187891-d4503808-Reviews-Clandestino_ad_Ortigia-Syracuse_Province_of_Syracuse_Sicily.html